Prompt

တစ်ခါတုန်းက တောင်တန်းလေးတွေအလယ်မှာ “မြသန်း” လို့ခေါ်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်နေတယ့်။ သူဟာ ဆင်းရဲပေမယ့် စိတ်ကောင်းရှိပြီး အမြဲအခြားသူတွေကို ကူညီချင်တဲ့သူ။ တစ်နေ့မှာတော့ သူ့ရွာနားက တောအုပ်ထဲကနေ မီးခိုးတက်လာတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ ရွာသားတွေက ကြောက်လန့်ပြီး မသွားရဲကြဘူး။ “အဲဒါ နတ်ဘုရားရဲ့ အပြစ်ဒဏ်ဖြစ်မယ်” လို့ တချို့ကပြောကြတယ်။ ဒါပေမယ့် မြသန်းကတော့ မယုံဘူး။ “အမှန်ကို မသိဘဲ ကြောက်နေရင် ဘာမှမဖြစ်နိုင်ဘူး” လို့စိတ်ထဲမှာ ဆုံးဖြတ်ပြီး တောထဲကို တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားခဲ့တယ်။ တောအတွင်းဝင်သွားတော့ မီးခိုးထွက်နေတဲ့နေရာက တကယ်တော့ မီးလောင်နေတဲ့ အိမ်ငယ်တစ်လုံးဖြစ်နေတယ်။ အဲဒီအိမ်ထဲမှာ မိဘမဲ့ အဘိုးအိုတစ်ယောက် ပိတ်မိနေတယ်။ မြသန်းက မစိုးရိမ်ဘဲ အိမ်ထဲဝင်ပြီး အဘိုးကို ခေါ်ထုတ်လိုက်တယ်။ ထို့နောက် ရွာသားတွေကို အကူအညီတောင်းပြီး မီးကို မီးသတ်နိုင်ခဲ့ကြတယ်။ အဘိုးအိုက မျက်ရည်လွှာလွှာနဲ့ “မင်းက ငါ့အသက်ကယ်ရှင်ပါပဲ” လို့ ပြောတယ်။ ရွာသားတွေလည်း မြသန်းကို ချီးကျူးကြပြီး “ကြောက်စရာတွေထက် သတ္တိက ပိုအရေးကြီးတယ်ဆိုတာ မင်းက သက်သေပြလိုက်ပြီ” လို့ ဆိုကြတယ်။ အဲဒီနေ့ကစပြီး မြသန်းဟာ ရွာလေးရဲ့ သတ္တိအရှိဆုံး လူငယ်လေးအဖြစ် လူတိုင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ နေရာယူသွားခဲ့တယ်။ သင်ခန်းစာ — မသိတဲ့အရာကို ကြောက်ခြင်းထက် အမှန်ကို ရှာဖွေရန် သတ္တိရှိခြင်းက လူတစ်ယောက်ကို ထူးခြားစေတတ်သည်။